چند بار براتون پیش اومده که وقتی دارید با همسرتون صحبت میکنید، احساس کنید اون فقط منتظره حرفتون تموم بشه تا جواب خودش رو بده؟!🫣
خیلی وقتها توی گفتوگوهای بین زوجین، مشکل این نیست که با هم حرف نمیزنن؛ مشکل اینه که هردو نفر بیشتر برای جواب دادن گوش میدن تا برای فهمیدن.😶
یعنی هنوز حرف طرف مقابل تموم نشده، توی ذهن دارن جواب آماده میکنن:
■ «ولی تو خودت هم همین کارو کردی…»
■ «من که منظور بدی نداشتم…»
■ «چرا همیشه تقصیر من میشه؟»
■ «بذار این یکی رو بهش ثابت کنم…»
وقتی ذهنمون از همون جملههای اول درگیر دفاع از خودمون، پیدا کردن مقصر یا آماده کردن جواب میشه، دیگه فرصت نمیکنیم احساس طرف مقابلمون رو بشنویم.🫠
ممکنه همسرمون درباره ناراحتی، خستگی یا دلخوریش حرف بزنه، اما ما به جای اینکه بفهمیم چه حسی داره، مدام دنبال این باشیم که ثابت کنیم حق با ماست.🙄
و دقیقاً همینجاست که گفتوگو، کمکم تبدیل میشه به یه مسابقه برای ثابت کردن حقانیت؛ نه فرصتی برای نزدیکتر شدن.🥴